2008-2023, LVS,Koleksyon - Geronimo de Guia

 

 

 

 

 

 

 

 

2008-09-28 EB

Sumainyo ang kapayapaan ngayon at magpakailanman.

Mga iniibig na kapatid, saan gagamitin ng tao ang karunungang nakukuha sa panatang pagpapakabuti? At ano ang gagawin ng tao kung siya ay may panatang magpakabuti at gagawa ng naaayon sa kanyang natutuhan?

Marahil ito'y isang kahirapan na hindi matatanggap ng tao ang mga bagay na aking binanggit sa inyong kalagitnaan. Sapagkat nauuunawaan kong may tatak man ang Espiritismo ang lahat ng bagay ay dumarating ang panahon na ang panghihina at pagaalinlangan sa kanyang mga gawaing pangkapataga’y hindi niya matanggap ang kabiguan na iniingitan ng nakararami.

Ganyan aking mga iniibig na kapatid ay binabanggit ko sa tuwi-tuwina,marahil ito’y dala ng karanasan na ang lahat at bawat isa’y naririto kayo ngayon na nakaluklok upang madinig ang kataga ng kabatlayaan. 

Sa aking pagkatao, dinanas ko ang maraming kabiguan sa buhay-laman hanggang sa ako ay usigin ng batas ng tao, lumayo ako, tumakas at namundok upang masarili ko ang kapayapaan na wala akong ipinaghahandang buhay kundi ang mga hinog na bunga ng mga halamang tinanim, sumibol sa kaparangan sa awa at tulong ng isang Amang makapangyarihan.

Sinasalamin ko ang isang batisang kung titignan ko ang aking anyo na maaaring katakutan at ang kapangitang nagsisilbi sa aking pagkataong kinakatakutan ng nakakarami.

Ngunit mga iniibig na kapatid, ang tao’y di matatakot sa hitsura ng kanyang kapwa kundi ang katakutan ng tao’y ang makagawa ng maling pag-asa sa buhay, sumira ng mga bagay na binuo ng isang tunay na pag-ibig, pag-ibig na nagmula sa loob ng kanilang tahanan.

Na dala-dalahan ng ama’t-inang hindi nagkulang ng pag-ibig sa kanilang mga anak upang ang kinabukasang magbubulid at mag-uudyok sa kanyang ikapapahamak ay nagkaroon ng puwang sa aking pagkatao sapagkat ng mauhaw ako’y malaki na at sapat na ang aking pag-iisip at naikakampay ko na ang mga kamay na ito upang gumawa, magbungkal ng isang bakurang walang bakod.

Mga iniibig na kaluluwa, maging matalino kayo sapagkat ang katalinuhan ng isang espiritistang maalam magtiis at magpakasakit alang-alang sa kanyang tuparing alang-alang sa kanyang tuparin, alalang sa mga kabanalang hinaharap ng mga nilikha.Maaring dumating ang pagtatalo sial sapagkat gahol sa biyaya ang kanilang mga pagkatao.

Mga iniibig na kapatid, ang liwanag ng aking ina at ang pinakahagdanan ng aming tahanan, ang aking amang nagsilbing hagdanan ng aming tahanan, siyang malakas na nagbunsod at nag-udyok sa aking pagkakapariwara at hindi ko inalintana ang pangaral ng aking mga magulang.

Namundok, nagharap ng ipanghahanapbuhay, nagnakaw sapagkat sa pag-aakala kong walang lakas ang aking pag-iisip, wala akong maipagmamalaking karunungan kundi nalaman kong may isang Diyos na hahatol sa kamalian ng tao at mayroong Diyos na hahatol na magbigay ng kaligayahan at kaginhawaan. Hindi lamang sa tinapay ako nabuhay kundi sa isang pagkaing napanis ma’y ngunit napakinabangan ng aking pangangailangan sa buhay na yan.

Mag-aaral kayong hindi maiinip mga iniibig na kapatid. Bagama’t mahaba ang abot-sabing pinagkakaloob ng kabatlyaan ngunit nalalaman kong ang nagsasawa ay nabusog na sa kabutihan ngunit nagugutom ang tao sa mga bagay na maitatakip niya sa pangangailangan at kasagutan ng biyaya ng Panginoon sa kanyang kinadoroonan at ganyan ang aking nadama. 

Salamat sa isang pagkakataon sa loob ng paturuang Espiritismo ako’y nagkaroon ng puwang at pagkakataong maihayag ang kahalagahan ng buhay ng tao ay gagawa at pag nakagawa ang tao’y makayayari at pag nakayari ay makikita ang pinakamagandang modelo ng niyari niyang tahanan ng pag-ibig at tahanan ng Diyos na makapangyarihan sa lahat.

Hanggang diyan ako’t ang pag-aaral ng lahat at bawat isa’y lagi ko ng pinapaalala mga iniibig na kapatid.

Kapayapaan ang aking iiwan sa lahat at bawat isa, ngayon at magpakailanman. 
Paalam, Geronimo de Guia.