2022-09-25, Rebecca

2022-09-25, ARK RAF-RAD

Paksa: Ang simula ng wakas; ang wakas ng simula

Liwanag ng Espiritu Santo ang maghari sa lahat at bawa't isa ngayon at magpasawalang hanggan.

Ang buhay kapag ginawa mong simple at payak, magtamo man ng suliranin hindi nagiging mabigat; ngunit kapag ginawa na ang buhay ay maraming hinahangad, maraming pinapangarap na kanyang makamit at makamtan, ang pagpapatuloy ng buhay ay nagiging katulad ng isang daan nagkakaroon ng mga sangay.

Samakatuwid, kung ang pagsilang ng tao ang siyang simula ng pakikipamuhay ng bawat kaluluwa, ano ang kailangan na kanyang taglayin upang ang maging wakas ang kanyang larawan ay ang naging simula? Sa ganitong kalagayan tinaglay ninyo ang buhay upang ihayag ang pasimula ng kahingian at adhikain ng isang Espiritu.

Samakatuwid, ano ngayon ang kinakailangang maging pasimula ng buhay na ito na sa inyo'y ipinahiram ng Diyos? Hindi kaya na, ang kailangang maging simula ng buhay upang maging maganda at mabuti ang kanyang wakas ay ang matutuhan ninyo ngayong magmahal, matutuhan ninyo ngayong umibig sa iisang Diyos at sa Panginoon.

Kung iyan ang simula na inyong ibibigay sa inyong buhay ang pagmamahal, ang pag-ibig sa Diyos at Panginoon, ano ang magiging pagpapatuloy ng buhay? Ang dalhin kaya kayo sa kasamaan? Ang dalhin kaya kayo doon sa kalikuan upang ang maging wakas ninyo'y kasawian at kapighatian?

Ang dalhin kaya kayo doon sa isang adhikain na sa inyo'y nagpaunawa na ang pagmamahal sa Diyos ay ang paggawa ng mabuti. Ang pag-ibig sa Diyos ay ang pag-ibig sa kanyang kapwa. Ang pag-ibig sa Panginoon ay ang pag-unawa, pagkilala, pag- aaral upang matutuhan ang lahat ng kanyang isinagawa, ang mga aral na kanyang ibinigay bilang halimbawa ng tunay na anak ng Diyos.

Kung naririto ang simula ng buhay, ano ngayon ang magiging wakas bilang kanyang hangganan? Hindi kaya, ang pagkaunawa ng tao, sapagkat umusbong ang pagmamahal niya at pag-ibig sa Diyos ay wakasan na niya ang gawa na wala sa matuwid?

Ang kanya ng iwan ang kanyang mga pagnanasa na ang ibinubunga ay kahapisan na, ang tanging naroroon, mangarap na mabuhay sa sandaigdigan ginagamit ang yaman ng sanglibutan ngunit kailanman ay hindi tutunguhin ang ipagkakasala ng kanyang sarili upang matupad, ang simula ay ang pag-ibig sa Diyos at ang Diyos ay liwanag, ang Diyos ay kapangyarihan, ang Diyos ay ang wagas na pag-ibig.

Na kung ito ang mamumuno at malalagay sa bawat puso, sa bawat pagtingin sa kaganapang nangyayari sa sandaigdigan, sa halip na magdilim ang kanyang pag-iisip, ang mabubuksan ay liwanag upang maunawaan lahat kaya nagaganap ay sapagkat marami ang humihingi sa kanyang baitang ng pagsulong.

Kaya ang lahat ay nagaganap sapagkat mayroon ng panahon na kinakailangang matupad sa buhay na ito... panahon ng pagkamulat ng isang isipang naroroon sa kadiliman at kawalang malay ukol sa tunay na katotohanan.

Panahon upang makilala at unawain ang kanyang sarili, saan ba niya inilalagay ang buhay na sa kanya'y ibinigay ng Dios. Panahon ng paghahasik ng pag-ibig na, ang paghahasik ng pag-ibig na ito katulad ninyo bilang mga anak ay matutuhan ngayon ninyo na, lingapin ang inyong magulang.

Matutuhan ngayon ninyo na, makita at maunawaan ang kanilang paghihirap upang maitaguyod ang maganda ninyong kinabukasan. Matutuhan ngayon ninyo na, makita walang magulang na naghangad upang mapahamak ang kanyang mga anak. Walang magulang na kung humihingi ng tinapay ang kanyang anak, ang ibibigay ay ahas.

Kung iyan ang magiging simula ninyo sadyang ang magiging wakas ay hihinto ang bawat isa doon sa likong pag-iisip na ang binubuo ay ang kasiyahan lamang ng kanyang sarili. Ang ginagawa at dinadama ng kanyang damdamin ay ang sakit na kanyang nadarama na, hindi nauunawaan ang ginawa ko ba ay nakapagbigay din ng sakit sa aking kapwa?

Kaya nga't kung naririyan ang pagpapatuloy sapagkat ang simula ay ang pag-ibig sa Dios, ang magwawakas ang kamangmangan, ang kamusmusan sa pagkaunawa sa tunay na buhay, ang kadiliman at kakutiman ng kanyang puso sapagkat mula sa wakas na ito'y doon muling magpapasimula ang bunga ng pagkaunawa sa pagibig na ang inilalarawan nito kapag nasasa inyo ang tunay at wagas na pag-ibig.

Kailanman hindi kayo magmamataas, kailanman hindi kayo maging mayabang, kailanman hindi kayo magiging palalo upang sa inyong sarili ay maunawaan ngayon ninyo na matutuhan ninyong tumanggap ng inyong pagkakamali. Sapagkat walang pinakadakilang tao kung hindi ang marunong tumanggap ng kanyang pagkakamali at magtama at magtuwid ng kanyang pagkakamali.

Ang kaharian ng mga langit

Iyon ang wakas, ngunit iyon din ang simula upang ang inyong matamo kapayapaan, katiwasayan, katumpakan, kaayusan, kaliwanagan ng inyong buhay ang inyo ngayong daratnin at tutunguhin, walang iba kung hindi ang kaharian ng mga langit sapagkat ang inyong naging simula makamit at makamtan ang karunungan at pag-ibig na siyang pangunahing sandata upang ang bawat isa mabuhay ayon sa kalooban at pag-ibig ng Diyos.

Ito ang aking sa inyo'y inihahandog upang maunawaan ng bawat isa habang kayo'y nagtititiyaga may gantimpala kayong iniipon na inyong makakamit. Habang kayo'y nagiipon maraming yamang sa inyo'y magtataguyod sa sandaling dumating ang kahirapan. Habang kayo'y nagpapatuloy katulad ng kasabihan at kawikaan na dito ako magtatapos, “Ang umaayaw ay hindi nagwawagi, ang nagwawagi ay hindi umaayaw.”

Samakatuwid, ano ang gusto ninyong maging simula upang siya ninyong maging wakas, at ang wakas na ito ang siya ninyong maging simula na, siyang bumalot, humubog, luminang, pumanday sa inyong mga Espirito?

Maghari nawa sa lahat at bawa't isa ang liwanag ng Espiritu Santo ngayon at magpasawalang hanggan. Arkanghel Rafael, Paalam

Centro El Espiritismo

Kpd Rebecca Dungo